เรื่องย่อ กีซึงนัง จอมนางสองแผ่นดิน (Empress Ki) ตอนที่ 10

องค์ชายวังยูออกจากโรงเตี๊ยมแล้วบอกคนของตนให้มุ่งหน้าไปที่แฮวอล หลังเดินทางได้สักพักจอมพัคก็แย้งว่านี่ไม่ใช่ทางไปแฮวอล องค์ชายจึงบอกทุกคนว่าความจริงแล้วพวกตนกำลังตามจับขบวนการลักลอบค้าเกลือ ดังนั้นห้ามเป็นข้างลงมือก่อนโดยเด็ดขาด เมื่อไปถึงที่หมายแล้วพบว่ามีการขนเกลือจริง (ซึงนังและลูกน้องเป็นคนขนเกลือ) องค์ชายจึงกำชับจอมพัคและคนอื่นๆ ให้คอยจับตาดูเงียบๆ จนกว่าการซื้อขายจะเสร็จสิ้น เมื่อซึงนังสั่งให้ลูกน้องเริ่มเคลื่อนขบวน ก็มีคนยิงธนูผ่านหน้าซึงนังหนึ่งดอก ซึงนังบอกลูกน้องว่ามีคนดักซุ่มโจมตีและสั่งให้ทุกคนกระจายกำลังต่อสู้ องค์ชายวังยูเห็นดังนั้นจึงหันไปถามกึ่งตำหนิลูกน้องว่าใครเป็นคนยิง มูซงไม่รอช้ารีบสั่งให้ทุกคนรับมือทันที หลังจากนั้นทั้งสองข้างก็ฟาดฟันกันอย่างดุเดือดแต่สุดท้ายซึงนังก็เป็นข้างพ่ายแพ้

ขันทีพังกล่าวว่านอกจากซึงนังแล้วไม่มีใครรู้ว่าสถานที่ส่งมอบเกลือคือที่ใด มูซงสงสัยว่าองค์ชายวังยูรู้ได้อย่างไรว่าแฮวอลเป็นกับดัก องค์ชายกล่าวว่าก่อนหน้านี้มีคนยิงธนูเผ่านาในห้องตนพร้อมข้อความที่กล่าวว่าแฮวอลเป็นสถานที่ลวงและซึงนังกำลังจะขนส่งเกลือ ขันทีพังสงสัยว่าทำไมองค์ชายถึงเก็บเรื่องนี้เป็นความลับโดยไม่บอกให้พวกตนรู้ องค์ชายจึงบอกว่ามีสายลับในหมู่พวกตน มูซงถามว่าคนที่ส่งผ้าโพกหัวมาให้องค์ชายเป็นคนส่งข้อความนี้มาให้หรือ องค์ชายกล่าวว่าคนที่ติดต่อกับผู้ตรวจการชาวหยวนในตอนแรกคอยช่วยตน (เดิมทีคนส่งข่าวต้องการแจ้งเบาะแสกับผู้ตรวจการชาวหยวน แต่องค์ชายวังยูอาสาทำงานนี้แทน และยังคงสานต่อภารกิจหลังผู้ตรวจการถูกลอบฆ่า) เมื่อขันทีพังถามว่าคนๆ นั้นเป็นใคร องค์ชายตอบว่าตนก็อยากรู้เหมือนกันว่าตอนนี้ผ้าโพกหัวที่ตนส่งไปอยู่ที่ใคร

ซึงนังซึ่งถูกจับมัดในห้องคุมขังและอยู่ในสภาพอ่อนแรงทำผ้าโพกหัวตก ถึงกระนั้นก็ยังมีผ้าโพกหัวอีกเส้นพันรอบศีรษะคุณ  (คุณโพกผ้าสองชั้นและชั้นในคือผ้าโพกหัวสีน้ำเงินขององค์ชายวังยู) ซึงนังมองผ้าโพกหัวที่ตกอยู่บนพื้นพลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่คุณถูกม้าเตะแล้วเสิ่นหยางอ๋องพามาพักรักษาตัวที่จวนโดยนึกว่าคุณเป็นเด็กผู้ชาย คุณแอบได้ยินถังฉีซื่อบ่นกับเสิ่นหยางอ๋องว่าหลังฆ่าพวกผู้หญิงชั้นต่ำทั้งหมดที่หลบหนีแล้ว (หนึ่งในนั้นคือแม่ของคุณ) ก็เหลือสตรีบรรณาการอยู่ไม่มาก พวกตนจึงอยากได้เพิ่ม เสิ่นหยางอ๋องกล่าวว่าอยากได้อีกกี่ร้อยกี่พันคนก็เชิญนำกลับไปได้ตามสบาย ในตอนนั้นซึงนังแทบช็อคเมื่อเห็นใบหน้าของถังฉีซื่อชัดๆ เพราะเขาคือคนที่ฆ่าแม่และพยายามฆ่าคุณ ถึงกระนั้นซึงนังก็ได้แต่ร่ำไห้และเก็บความเคียดแค้นเอาไว้ในใจ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นแล้วซึงนังก็น้ำตาไหลพราก ทันใดนั้นก็มีคนเดินเผ่านาในห้องและหยิบผ้าโพกหัวที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมาให้คุณ ซึงนังมองชายที่อยู่ตรงหน้าพลางนึกในใจว่า…คนๆ นี้คือสายลับของเสิ่นหยางอ๋อง